DOORPRIKT: Een slag in het water?

DOORPRIKT: Een slag in het water?

Na de gemeenteraad van donderdag staat het licht op groen om door te gaan met de plannen voor een instructiebad. Er moet wel nog altijd een commerciële partner gevonden worden om ook de bescheiden versie te realiseren, maar daar gaat het bestuur alleszins voor. Zowel bij sportief Heusden-Zolder als in bredere kringen van de bevolking wordt ontgoocheld gereageerd, omdat er geen mooi groot zwembad wordt gebouwd. Ook als niet waterrat delen we die ontgoocheling, maar zoals meestal heeft ook deze medaille twee kanten.  

In deze tijden van besparingen kunnen gemeenten grote projecten niet meer solo financieren. Denk maar aan de Velodroom die hoofdzakelijk door andere geldschieters wordt gefinancierd of de schachtbokrestauratie die zonder Vlaamse en Europese steun ook niet haalbaar was. Een zwemcomplex van pakweg 25 meter met bijkomende infrastructuur vergt een grote investering, en blijft nadien ook veel kosten aan exploitatie. Zulke complexen zijn niet realiseerbaar voor een gemeentebestuur alleen, een commerciële partner is dus nodig. Maar commerciële bedrijven streven naar rendement en risicospreiding en dus zou het de gemeente sowieso veel geld kosten en blijven kosten. Potentiële exploitanten voelen zich bij het stellen van hun voorwaarden gesterkt door het bestaande aanbod in de regio en een gemeente waar alle partijen een verkiezingsbelofte in te lossen hebben. 

Als zo’n complex zou leiden tot hogere belastingen, hoorden we wellicht andere geluiden bij de huidige criticasters. Of zou het verwijt prestigeproject weer niet uit de lucht zijn geweest. Vergeet ook niet dat er nog meer sportinvesteringen nodig zijn. Verschillende sporthallen  zijn tot op de draad versleten. En een sportieve gemeente kan het zich niet veroorloven om de clubs te laten aanmodderen in verouderde en overbezette hallen, terwijl de afgelopen jaren flink is geïnvesteerd in een digitale sportzaal voor een minder talrijk publiek …

En toch, ook met al die rationele elementen in het achterhoofd suddert de vraag of Heusden-Zolder de badhanddoek niet te snel heeft geworpen. We willen een sportieve gemeente zijn, maar van een echte sporter verwacht je doorzettingsvermogen en creativiteit in moeilijke situaties. Er liggen immers ook nog de Vlaamse subsidies ter ondersteuning van nieuwe zwembaden te wachten. Maar een klein badje zoals nu gepland staat komt daar niet voor in aanmerking.

Er is ook de synergie met het openluchtzwembad. De voorbije dagen was nog in het nieuws hoeveel zwembaden in openlucht in Vlaanderen er de afgelopen jaren de stop hebben uitgetrokken. Ook op Terlaemen staat het water de kleine groep vrijwilligers al jaren aan de lippen. Ze krijgen nu wel al wat gemeentelijke hulp, maar het was de bedoeling om dat zwembad mee te integreren in het nieuwe complex, om een duurzame toekomst te verzekeren. Momenteel is – al dan niet voorlopig – ook van die piste afgestapt. Maar als je al door de knieën moet gaan om een privépartner aan te trekken voor een bescheiden instructiezwembad, dan gaat die ook over enkele jaren niet meestappen in het niet rendabele openlucht verhaal.

Dat de schooljeugd kan leren zwemmen in het toekomstige zwembad, is een zeer nobel, nuttig en waardevol maatschappelijk doel. Dat kunnen we alleen maar toejuichen. Maar dat het instructiebad door zijn beperkte afmetingen en diepte niet bruikbaar is voor de zwemclub, geen baantjeszwemmers zal aantrekken en amper voor recreatief gebruik geschikt is, is een gemiste kans, en dat voor tientallen jaren. Er zullen dus geen medailles uitgedeeld worden in het toekomstige zwembad, een pijnlijke vaststelling voor een sportieve gemeente. (Dirk Reynders)
(reacties op Facebook)87899